Yıllarımı akışına bırakarak yaşarken, Kurtköy’deki evimden başka bir şey düşünmeden geçirdiğim anlar beni şekillendiriyor. Boyum 1.68, kilom 59; ama gerçek ölçüm, içimdeki dengeyi koruyabilme becerisinde saklı. İçsel sessizliğin, dışarıdan gelen gürültüyü bastırdığı yerlerde huzuru buluyorum. Buraya gelirken bir plan yerine şu soruyu sordum: Nasıl bir bağ kurmak istiyorum? Net cevap şu: aceleye gelmeyen, samimi, güvenli ve gerçek bir bağ. Hızlı tüketilen tanışmalardan uzak durur, halen yavaş yavaş tanımaya inanırım. Birini gerçekten tanımak; yalnızca ne iş yaptığını bilmek değil, heyecanlandığında gözlerinin parlamasını, yorulduğunda nasıl sustuğunu ve hayatın küçük ayrıntılarında nasıl davrandığını fark etmekle mümkün olur.
Kişisel bakım benim için bir gösteriş değildir; kendime saygının somut ifadesidir. Bazen bir maske, bazen güzel bir koku, bazen özenle hazırlanmış küçük bir rutin; fakat esas bakım içsel dünyamda yatar: Kendimi dinlemek, duygularımı tanımak ve gerektiğinde yardım istemek. Bu yüzden terapiye değer veriyorum. Terapi, sorun çözmek amacıyla değil, kendimi daha iyi anlamanın bir yoludur. Kendisiyle yüzleşebilen bir insanın ilişkide de daha dürüst ve şefkatli olduğuna inanıyorum.
Yoga ise nefesim gibi; zihin sık sık fazla düşünmeye meyilli olduğunda onu yumuşatır, beni daha sakin, daha merkezde ve daha özgün hissettirir. Hayatın hızı içinde çoğu zaman kendimizi unutabiliyoruz; ben unutmamaya çalışıyorum. Kendini unutmak, sevdiğini unutturabiliyor ve bu yüzden buna karşı dikkatliyim.
Sohbet benim için bir ihtiyaç; nasılsın sorusunu gerçekten yanıtlayan derinleşen konuşmalar, zaman zaman saçma kahkahalarla dolu anlar… ikisi de bana iyi geliyor. Özellikle iletişimde güçlü insanlara karşı bir zayıflık hissediyorum: kendini doğru ifade edebilen, iyi dinleyen ve empatisi olan biri beni cezbediyor. Çünkü benim için bir ilişkinin temelini oluşturan, büyük jestlerden önce küçük cümlelerin doğru yerde kurulmasıdır.
Kahve, benim küçük mutluluklarımın en sevdiği damak tadı. Bazen tek başıma bir kafede düşüncelerimi toplarım, bazen karşılıklı sohbetlerle uzun uzun konuşurum. Kahvenin ötesinde paylaşım vardır; ve bu paylaşım tempo tutan anılarla büyür. Gezmek de bu paylaşıma dahil: sadece mekân görmek değil, anı biriktirmek; deniz kokusu, yürüyüşler ve keşfedilen bir sokak, gelecek için içtenlikli bir sözle karşılık bulur: Buraya bir daha geleceğim.
Kurtköy’de aradığım kişi basitçe iyi biri olsun diyorum: saygılı, nazik, samimi; kendini geliştirmeye açık ve duygusal zekâsı olan biri. Hayata ciddi bir bakışla yaklaşırken keyif almaktan da ödün vermeyen, güven veren biri. Ben, kendi içimde özgürce varolduğum kişiyi yanında da hissedebildiğim insanlarla parlayacağım. Yapmacıklıklar ya da zoraki davranışlar hemen belirginleşir; bu yüzden maskelerle değil, gerçek yüzlerle tanışmayı arzuluyorum.